Skuteczna windykacja w Czechach nie polega na wielokrotnym wysyłaniu tego samego monitu. Każdy etap powinien prowadzić do zapłaty, uznania długu, ugody albo świadomej decyzji o skierowaniu sprawy do sądu.
1. Weryfikacja czeskiego dłużnika
Na pierwszym etapie windykacja w Czechach powinna objąć kontrolę danych rejestrowych i ryzyka niewypłacalności. Najpierw sprawdź, czy firma nadal działa, kto może ją reprezentować i czy nie rozpoczęto wobec niej postępowania upadłościowego. Przydatne są:
Dzięki temu weryfikacja pozwala uniknąć kierowania wezwań na nieaktualny adres. Pomaga również ocenić, czy zwykła windykacja ma jeszcze sens. Jeżeli wobec dłużnika toczy się postępowanie upadłościowe, konieczne może być zgłoszenie wierzytelności w terminie określonym przez sąd.
2. Polubowne wezwanie do zapłaty
Wezwanie, po czesku výzva k úhradě, powinno jasno wskazywać:
- wierzyciela i dłużnika;
- podstawę oraz wysokość należności;
- numery i daty faktur;
- termin wymagalności;
- odsetki oraz uzasadnione koszty;
- dodatkowy termin zapłaty;
- numer rachunku bankowego;
- planowany kolejny krok po braku płatności.
Jednak wezwanie w języku czeskim nie jest automatycznie warunkiem istnienia roszczenia. Ogranicza natomiast ryzyko nieporozumień i ułatwia rzeczową odpowiedź. Warto zachować dowód wysłania na adres do doręczeń albo ostatni znany adres dłużnika.
Ponadto szczególne znaczenie ma předžalobní výzva, czyli wezwanie przedprocesowe. Zgodnie z §142a czeskiego kodeksu postępowania cywilnego powinno zostać wysłane co najmniej 7 dni przed pozwem. Brak takiego wezwania zwykle nie blokuje samego pozwu, ale może pozbawić wygrywającego wierzyciela zwrotu kosztów procesu.
3. Negocjacje, raty i uznanie długu
Czeski kontrahent może zaproponować raty, odroczenie terminu albo zakwestionować część faktury. Zanim zaakceptujesz ugodę, sprawdź jego wypłacalność i przyczynę opóźnienia.
Dlatego ugoda powinna określać:
- uznaną kwotę długu;
- harmonogram i rachunek płatności;
- odsetki oraz koszty;
- skutki braku zapłaty choćby jednej raty;
- prawo właściwe i sposób rozstrzygania sporu.
Ponadto pisemne uznanie długu ma znaczenie dowodowe i może wpływać na przedawnienie. Zgodnie z §639 czeskiego kodeksu cywilnego prawo wynikające z uznanego długu co do zasady przedawnia się po 10 latach.
Jeśli chcesz przekazać sprawę do obsługi, możesz uzyskać indywidualną wycenę przez Atradius Agora. Warunki spraw zagranicznych, w tym ewentualna opłata początkowa i success fee, powinny zostać potwierdzone przed przyjęciem zlecenia.
4. Czeski nakaz zapłaty - platební rozkaz
Platební rozkaz to czeski nakaz zapłaty dla roszczeń pieniężnych. Sąd może go wydać bez rozprawy, jeżeli prawo do zapłaty wynika z twierdzeń przedstawionych w pozwie.
W praktyce sądowa windykacja w Czechach może dzięki temu rozpocząć się bez wyznaczania rozprawy.
Procedura wygląda następująco:
- Wierzyciel składa pozew i przedstawia podstawę roszczenia.
- Sąd ocenia, czy może wydać platební rozkaz.
- Nakaz jest doręczany dłużnikowi.
- Dłużnik ma 15 dni na zapłatę lub wniesienie sprzeciwu, czyli odporu.
- Brak sprzeciwu nadaje nakazowi skutki prawomocnego wyroku.
Termin 15 dni wynika z §172 czeskiego kodeksu postępowania cywilnego. Jeżeli dłużnik wniesie sprzeciw w terminie, nakaz traci moc, a sąd wyznacza rozprawę. Sprzeciw nie musi zawierać rozbudowanego uzasadnienia.
Jednak platební rozkaz musi zostać skutecznie doręczony. Jeżeli doręczenie nie jest możliwe, sąd może go uchylić i kontynuować sprawę w zwykłym trybie. Dlatego prawidłowy adres oraz dane czeskiej firmy mają praktyczne znaczenie.
5. Elektroniczny nakaz zapłaty - elektronický platební rozkaz
Elektronický platební rozkaz jest składany na specjalnym formularzu elektronicznym. Wniosek musi zawierać wymagane dane identyfikacyjne i być podpisany przez powoda.
Od 1 lipca 2024 roku nie obowiązuje wcześniejszy limit 1 mln CZK. Ustawa nr 180/2024 Sb. usunęła limit z §174a ust. 1. Aktualne brzmienie §174a kodeksu postępowania cywilnego nie zawiera górnego progu wartości roszczenia.
Jednak brak limitu nie oznacza, że sąd automatycznie wyda elektroniczny nakaz w każdej sprawie. Formularz musi być kompletny, opłata opłacona, a roszczenie odpowiednie dla tej procedury. Sprzeciw dłużnika prowadzi do zwykłego postępowania.
6. Zwykły pozew
Zwykły proces może być właściwszy, gdy dłużnik:
- kwestionuje wykonanie umowy;
- zgłasza wady towaru lub usługi;
- podnosi zarzut potrącenia;
- zapowiada sprzeciw od nakazu;
- kwestionuje wysokość należności;
- powołuje się na inną właściwość sądu.
Natomiast w postępowaniu spornym strony przedstawiają twierdzenia i dowody. Sąd może przeprowadzić rozprawę, przesłuchać świadków albo zasięgnąć opinii biegłego. Dlatego nie należy obiecywać jednego, stałego czasu zakończenia windykacji sądowej.
7. Egzekucja - exekuce
Następnie prawomocny nakaz, wyrok lub inny tytuł wykonawczy umożliwia przejście do egzekucji. Czeski komornik sądowy, czyli soudní exekutor, może zastosować środki przewidziane prawem, w tym:
- zajęcie rachunku bankowego;
- zajęcie wierzytelności dłużnika;
- zajęcie wynagrodzenia;
- egzekucję z ruchomości;
- egzekucję z nieruchomości.
Jednak sam tytuł wykonawczy nie gwarantuje odzyskania pieniędzy. Wynik zależy od majątku dłużnika, pierwszeństwa innych wierzycieli i ewentualnego postępowania upadłościowego. Podstawowe informacje o egzekucji publikuje czeskie Ministerstwo Sprawiedliwości.